Alqış Musayevin reallıqdan uzaq “qəzetçiliyi”

Alqış Musayev iddia edir ki, “onlayn media hadisəni ictimai fikrə, milli şüur faktına çevirmək iqtidarında deyil”. Bu iddianı diqqətə almamaq, ona zaman sərf etməmək də olardı, çünki onlayn medianın informasiya axınına hakim olduğu mövcud reallıqda vaxt sözün gerçək mənasında qızıldır və bunu Alqış Musayevin reallıqdan uzaq iddiasına sərf etməyə dəyərmi?! 

Hərçənd ki, bu iddianın arxasında hansısa məsələyə şəxsi mövqe sərgiləmək yox, medianı müasir inkişaf tendensiyalarından saxlamağa yönəlmiş art niyyətin olduğu aydın görünür.

Birincisi, Alqış Musayev sözün bütün mənalarında “köhnə jurnalistlərdəndir”. Onun qələmini müzakirə etmək niyyətində deyilik, lakin müasir çağırışlardan kənarda qaldığı da bəllidir, bunu irəli sürdüyü iddia da deməyə əsas verir və belə görünür ki, o, köhnə sərhədlərdən çıxa, müasir medianın tələblərinə uyğunlaşa bilmədiyi üçün inkişafı yox, “yerində saymağı” seçir.

İkincisi, “Yeni Azərbaycan” qəzetinin baş redaktoru olan Alqış Musayevin iddiası subyektiv yanaşmadan irəli gəlir. Yəni Musayev bir qəzet redaktoru kimi onlayn medianın qadir olduğu imkanları kölgə altına salaraq, qəzetçiliyi “qaldırır”. Bu baxımdan, onun belə bir iddia irəli sürərəkən, nə qədər səmimi və obyektiv olduğu şübhə altındandır.

Əslində Alqış Musayevin qəzetçiliyi yanlış anladığı, məsələyə texniki tərəfdən yanaşdığı da ortadadır. Qəzetçilik texniki baxımdan, çap mediasında işləmək olsa da, əsas missiyası maarifçilikdir. Maarifçilik fikirləri və ictimai maraqların qorunması çap mediasına tətbiq ediləndə bu, texniki baxımdan qəzetçilik olur, eyni missiyanı digər platformalarda – onlayn mediada, yaxud televiziya və radioda həyata keçirəndə dəyişən bir şey yoxdur. Məsələ niyyətin nə olmasındadır, bu niyyəti hansı platformada həyata keçirməkdə yox. Bu amil Alqış Musayevin ya qəzetçiliyi yalnış anladığı, ya da məsələni bilərəkdən bu formada təqdim etdiyini deməyə əsas verir. Qəzetçiliyi yanlış anladığını demək çətindir, çünki illərini bu sahəyə verib, deməli onun məqsədi bilərəkdən onlayn medianın zəruriliyinə kölgə salmaqdır. Bu da medianın müasir tələblərinə uyğunlaşa bilməməkdən qaynaqlanır.

Onlayn medianın gücünü izah etməyə, çap mediasının isə bütün dünyada arxa plana keçdiyi faktını sübut etməyə ehtiyac yoxdur. İnformasiya axınının saniyələrdən ibarət olduğu müasir şərtlərdə “bu günün xəbərini sabaha saxlayan” qəzetlərin missiyası, ümumiyyətlə ehtiyac olub-olmaması mübahisəlidir. 

Alqış Musayevin iddiasındakı “ictimai fikir və milli şüur” məsələsinə gəlincə, burada da onun subyektiv yanaşması aydın görünür. Çünki yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi, əsas məsələ niyyətin nə olduğudur, hadisəni ictimai fikir və milli şüur faktına çevirmək istəyən media mənsubları üçün platformanın önəmi yoxdur. Bunu qəzetdə də, onlayn mediada da, ekran arxasında da etmək olar. Onlayn medianın buna nə qədər qadir olduğunu 44 günlük müharibədə də, ondan sonra xalq və dövlət üçün taleyüklü olan bütün hadisələrdə də şahidi olmuşuq. Əksinə, qəzetin ümidinə qalsaydıq, informasiya müharibəsini də uduzardıq, ictimai həmrəyliyin yaradılmasını da, milli şüurun formalaşdırılmasını da. 

Bu səbəbdən də hörmətli Alqış Musayevi texniki olaraq qəzet təfəkküründən çıxmağa çağırır, reallığa dəvət edirik.


Vaqif Hüseynli
Demokrat.az