“Kristal” tikinti şirkətinin Müşahidə Şurasının sədri, tanınmış azərbaycanlı sahibkar Mahayət Nəbiyev Haqqın.az saytına müsahibə verib.
Manset.az həmin müsahibəni təqdim edir:
— Azərbaycanın tikinti sektorundakı mövcud vəziyyətini müzakirə etmək
imkanı yaratdığınız üçün təşəkkür edirik. Bu gün “Kristal” paytaxtın daşınmaz
əmlak bazarının əsas hərəkətverici qüvvələrindən biri hesab olunur. Təcrübənizi
nəzərə alaraq, söhbətə başlamaq istərdik: bu sahədə ümumi fəaliyyət təcrübəniz
nə qədərdir və şirkətin inkişaf yolu necə başlayıb?
— Mənim 63 yaşım var. Birbaşa yaşayış binalarının, hündürmərtəbəli yaşayış
komplekslərinin tikintisi ilə 2003-cü ildən etibarən fəal şəkildə məşğul olmağa
başlamışıq. Əlbəttə, bundan əvvəl də tikinti sahəsində müəyyən təcrübəmiz var
idi. Lakin məhz 2003-cü ildə “Kristal”ın fəaliyyətə başlaması şirkətin bugünkü
fəaliyyət istiqamətini müəyyənləşdirdi.
— Son 10–15 ildə Bakıda ən aktual problemlərdən biri köhnə yaşayış
fondunun sökülməsi zamanı sakinlərin köçürülməsi və kompensasiya məbləğlərinin
müəyyənləşdirilməsi ilə bağlı uzunmüddətli mübahisələrdir. Nə üçün bu məsələ
hələ də sistemli və institusional səviyyədə həllini tapmayıb?
— Təcrübəmə əsasən deyə bilərəm ki, bu halların 85–90 faizində sakinlərlə investorlar problemsiz
şəkildə ortaq məxrəcə gəlir və razılaşma imzalayırlar. Mübahisələr əsasən qalan
5–10 faiz mülkiyyətçi ilə yaranır. Çox vaxt bunun səbəbi onların maliyyə
gözləntilərinin və tələb etdikləri məbləğlərin həddindən artıq yüksək və
reallıqdan uzaq olmasıdır.
Əslində, bərpa
prosesi zəruridir. Bir çox köhnə binanın istismar müddəti çoxdan başa çatıb,
onlar qəzalı vəziyyətdədir və yenilənməlidir. Lakin bütün bu proses özəl
investorun üzərinə düşdüyündən, məsələ fərdi danışıqlar müstəvisində həll
olunur. Tərəflər arasında münasibətləri tənzimləyən dəqiq və qanunvericiliklə
təsbit edilmiş mexanizmlər hələ kifayət qədər formalaşmayıb və əksər məsələlər
fərdi razılaşmalar əsasında həll edilir.
Hesab edirəm ki, həm köçürülən vətəndaşların, həm də investorların maraqlarının qorunması üçün Türkiyə, o cümlədə Avropa ölkələrinin təcrübəsi kimi qabaqcıl beynəlxalq təcrübələrdən yararlanmalıyıq.
— Yeri gəlmişkən, Türkiyə təcrübəsindən danışaq. Orada xüsusi mülkiyyət
hüququ dövlət və məhkəmə səviyyəsində son dərəcə ciddi şəkildə qorunur.
İnvestor məhkəmənin yekun qərarını almadan obyekti sökmək hüququna malik deyil.
Nə üçün bizdə oxşar təcrübənin tətbiqi çətindir?
— Bunun üçün müvafiq qanunvericilik bazası olmalıdır. Avropa təcrübəsi isə
bu baxımdan daha maraqlıdır. Orada sakinlərin köçürülməsi prosesi ilə
investorun özü deyil, dövlət tərəfindən səlahiyyət verilmiş hüquqi şəxs məşğul
olur. Kompensasiya məbləğini də həmin qurum qərəzsiz şəkildə müəyyənləşdirir.
Beləliklə, investor
və sakinlər birbaşa qarşı-qarşıya gəlmirlər.
Bəzi ölkələrdə sürətləndirilmiş məhkəmə prosedurları da mövcuddur. Dövlət
hər hansı bir ərazinin bərpası
ilə bağlı qərar qəbul etdikdə, məhkəmə bir ay ərzində köçürülmə barədə qərar
verir. Vətəndaş kompensasiya məbləği ilə razılaşmadığı halda, onu məhkəmə
qaydasında mübahisələndirə bilər. Lakin bu zaman tikinti və köçürülmə prosesi
dayandırılmır, hər iki prosedur paralel şəkildə davam etdirilir.
Bu, ən məqsədəuyğun yanaşmadır. İnvestor layihənin həyata keçirilməsi üçün
konkret müddətlərə malik olur, sakinlərin hüquqları isə maliyyə təminatları ilə
qorunur.
— Lakin Bakıda bütöv məhəllələrin sökülməsi zamanı, məsələn, keçmiş
“Sovetski” ərazisində dövlət tərəfindən kifayət qədər konkret tariflər
müəyyənləşdirilmişdi — şərti olaraq hər kvadratmetr üçün 1500 manat. Aydın
qiymət meyarlarının olmasına baxmayaraq, nə üçün yenə də mübahisələr yaranırdı?
— Kommersiya bazarında vahid sabit qiymət və ya qiymətləndirmə şirkətləri
tərəfindən tətbiq olunan sərt tənzimləmə mexanizmi yoxdur. Bazarda müəyyən
qiymət meyarları mövcuddur. Lakin tez-tez belə hallarla qarşılaşırıq ki, bir
kvadratmetrin real bazar qiyməti, məsələn, 2500 manat olduğu halda, mülkiyyətçi
öz əmlakının bir kvadratmetrini 5000 manat dəyərində qiymətləndirir. Belə
vəziyyətdə bazar arqumentləri təsirsiz qalır.
Əgər 100 sakindən 95-i investorun şərtləri ilə razılaşır, 5 nəfər isə qəti
şəkildə imtina edirsə, məncə, burada problem tikinti şirkətindən qaynaqlanmır.
— Paytaxtın tikintisinə yanaşma da dəyişib. Təxminən 15 il əvvəl Bakı
plansız şəkildə böyüyürdü və bu, bəzi mərkəzi məhəllələrin görünüşünə mənfi
təsir göstərmişdi. Bu gün isə tikinti şirkətləri əks problemdən — tikinti icazəsi almağın
son dərəcə çətinləşməsindən şikayət edirlər. Tənzimləyici qurumların
yanaşmasındakı bu kəskin dəyişiklik nə ilə bağlıdır?
— Əvvəlki tikinti yanaşması həqiqətən də düzgün deyildi. Çünki binalar şəhərin Baş
Planı nəzərə alınmadan inşa edilirdi. Tikinti şirkətləri çox vaxt 5–20 sotluq
torpaq sahəsi taparaq dərhal orada çoxmərtəbəli bina tikirdilər. Həmin
layihələrdə nə həyət ərazisi, nə də avtomobil dayanacaqları nəzərdə tutulurdu.
2018-ci ildən sonra vəziyyət dəyişdi. Hazırda layihələndirmə və planlaşdırma
böyük ərazilər üzrə kompleks şəkildə və Bakının Baş Planına uyğun olaraq həyata
keçirilir.
Bəli, investorlar olaraq bizim üçün yeni razılaşdırma, müraciət və yoxlama
prosedurları mürəkkəb və sərt prosesdir. Lakin bu yanaşma tamamilə doğrudur.
Kiçik torpaq sahələrində nöqtəvi tikintiyə artıq icazə verilmir.
İndi 8–20 hektarlıq böyük ərazilərdə həyata keçirilən layihələrə üstünlük
verilir. Belə layihələrdə investor balansı qorumağa, infrastruktur yaratmağa,
sakinlərin ən azı 70 faizini yeraltı parkinqlə təmin etməyə və həyət
ərazilərini abadlaşdırmağa borcludur.
Dövlət Şəhərsalma və Arxitektura Komitəsi şirkətlərin maliyyə və texniki
imkanlarını yoxlayır. Bu yanaşma isə tikinti sektorunda daha sivil və müasir
fəaliyyət mühitinin formalaşmasına xidmət edir.
— Hazırda Bakının daşınmaz əmlak bazarında paradoksal vəziyyət müşahidə
olunur. Təkrar mənzil bazarında və kommersiya obyektləri sektorunda ciddi
durğunluq var. Real satış qiymətləri satıcıların gözləntilərindən
nəzərəçarpacaq dərəcədə aşağıdır. Pandemiyadan əvvəl hər kvadratmetri 3200–3500
manata satılan köhnə tikililərdəki mənzilləri bu gün hətta 2500 manata satmaq
çətindir. Eyni zamanda, yeni tikililərdə mənzil qiymətləri artmaqda davam edir.
Bu fərqi necə izah edərdiniz?
— Bunun əsas səbəbi tələbin strukturunun və istehlakçı seçimlərinin
dəyişməsidir. Əvvəllər, tikinti bumunun yaşandığı dövrdə, şirkətlər böyük
sahəli mənzillər tikməyə üstünlük verirdilər. Üç otaqlı mənzilin sahəsi 140 kvadratmetr ola bilirdi və bu
sahənin böyük hissəsi funksional olmayan dəhlizlərə, hollara və eyvanlara sərf
edilirdi.
Bu gün belə böyük sahəli mənzillərə tələbat yoxdur. İnsanlar artıq
xərclərini, o cümlədən gələcəkdə istilik və soyutma üçün ödəyəcəkləri məbləğləri
daha diqqətlə hesablayırlar.
Hazırda biz optimal
yaşayış sahələri layihələndiririk. Müasir layihələrimizdəki 80 kvadratmetrlik
üç otaqlı mənzil faydalı
sahəsinə görə köhnə layihələrdəki 105–140 kvadratmetrlik mənzillərdən daha
səmərəlidir.
Yeni tikilidə bir kvadratmetrin qiyməti daha yüksək görünə bilər. Lakin
mənzilin yekun dəyəri alıcı üçün daha münasib olur. Köhnə yaşayış fonduna aid
böyük və funksional olmayan sahələr sadəcə olaraq aktuallığını itirib.
— Bununla yanaşı, paytaxtda tikinti işlərinin ümumi tempi də "neft
bumu" dövrü ilə müqayisədə nəzərəçarpacaq dərəcədə yavaşlayıb. Görünür,
tikinti fəaliyyəti yeni iqtisadi reallıqlara uyğunlaşır?
— Əvvəllər torpaq sahəsinin qiyməti bir kvadratmetrin maya dəyərində cüzi
paya malik idi. Buna görə də mənzil qiymətləri daha aşağı olurdu.
Hazırda Bakıda tikinti sıxlığı əmsalı 2,8 olaraq müəyyənləşdirilib. Bu o
deməkdir ki, bir hektar torpaq sahəsində maksimum 28 min kvadratmetr ümumi sahə
tikmək mümkündür. Bunun isə təxminən 20 min kvadratmetri satış sahəsi təşkil
edir.
Beləliklə, torpağın yüksək qiyməti əvvəlki dövrlə müqayisədə daha az sayda
mənzil arasında bölüşdürülür.
Buna infrastruktur tələblərinin mürəkkəbləşməsini də əlavə etmək lazımdır.
Böyük yeraltı parkinqlərin tikintisi, geniş həyət ərazilərinin abadlaşdırılması
və digər tələblər investordan çox böyük ilkin kapital qoyuluşu tələb edir.
Maya dəyəri artır və tikinti şirkətləri qiymətləri yüksəltmək
məcburiyyətində qalırlar.
Eyni zamanda, müşahidələrimiz göstərir ki, əhalinin mənzil almağa marağı
hətta əvvəlki dövrlərlə müqayisədə daha yüksəkdir. Lakin mənzillərin
bahalaşması və bank kreditləri üzrə yüksək faiz dərəcələri səbəbindən əhalinin
real alıcılıq qabiliyyəti aşağı düşüb. Tələb var, lakin müştərilərin maliyyə
imkanları məhduddur.
— “Kristal” “Park Yasamal” və “City Garden” kimi irimiqyaslı layihələrin
icrasını davam etdirir. Bu komplekslərdə tələbin strukturu necədir və şirkətin
daxili kredit proqramına maraq hansı səviyyədədir?
— Daxili kredit proqramlarımızdan aktiv şəkildə istifadə olunur. Lakin
tələbin strukturu layihədən layihəyə ciddi şəkildə dəyişir.
Məsələn, “City Garden” layihəsində müştərilər daha çox şirkətin təqdim
etdiyi 36 aylıq daxili kredit imkanına üstünlük verirlər. Burada bank
maliyyələşməsinin payı daha aşağıdır.
“Park Yasamal” layihəsində isə əksinə, alıcılar daha çox 20–25 illik uzunmüddətli bank kreditlərini seçirlər. Hər şey mənzilin yekun qiymətindən və yaşayış kompleksinin seqmentindən asılıdır.

— Qiymət aralığından danışsaq, mənzillərin tam təmirli şəkildə təhvil
verildiyini nəzərə alaraq, komplekslərinizdə bir kvadratmetrin orta qiyməti nə
qədərdir?
— “Park Yasamal”da tam və keyfiyyətli təmirli mənzillərin bir
kvadratmetrinin qiyməti 2200–2400 manat arasında dəyişir. Beləliklə, tam hazır
üç otaqlı mənzilin qiyməti
təxminən 150 min manat təşkil edir. Faydalı sahəni nəzərə alsaq, bu, Bakı üçün
olduqca əlçatan və rəqabət qabiliyyətli
təklifdir.
“City Garden” layihəsində qiymətlər nisbətən yüksəkdir — bir kvadratmetr
üçün təxminən 3000–3200 manat. Lakin burada layihənin seqmenti də fərqlidir.
Bununla belə, mənzillər yenə də tam təmirli şəkildə təhvil verilir.
Qiymətləri aşağı salmağı planlaşdırmırıq. Çünki tikintinin obyektiv maya
dəyəri var. Mənzilləri maya dəyərindən aşağı qiymətə satmaq mümkün deyil. Bu,
layihələrin dayanmasına səbəb ola bilər.
— “City Garden”da tikinti standartları həqiqətən yüksəkdir: fasad
sistemləri, mühəndislik həlləri və Avropa standartlarına uyğun idxal
materiallarından istifadə olunur. Bununla belə, bəzi məlumatlara görə, layihədə
satış tempi nisbətən aşağı olub. Bunun səbəbi nədir?
— Satışlar yaxşı templə davam edir. Lakin əsas məhdudlaşdırıcı amil xarici
nəqliyyat infrastrukturunun inkişafının gecikməsi olub. Söhbət Həsən Əliyev
küçəsinin “Koroğlu” metro stansiyasına qədər uzadılmasından gedir.
Plana əsasən, bu yol qovşağının tikintisi ötən il başa çatmalı idi, lakin
proses uzandı. Birbaşa nəqliyyat bağlantısının olmaması səbəbindən bəzi
alıcılar gözləmə mövqeyi tutublar.
Bu məsələ həll olunan kimi tələbatın kəskin artacağını gözləyirik. Çünki
kompleksin özü unikaldır. Burada geniş, qapalı və abadlaşdırılmış həyət ərazisi
mövcuddur, həmçinin kompleksin daxilində özəl uşaq bağçası və ümumtəhsil
məktəbi tikilir.
— Məktəbin tikinti şirkəti tərəfindən inşa edilməsi də Dövlət Şəhərsalma
və Arxitektura Komitəsinin məcburi investisiya tələblərindən biridir?
— Bəli, bu, müasir şəhərsalmanın tələblərindən biridir və biz bu yanaşmanı
tam dəstəkləyirik. Öz məktəbi, uşaq bağçası, ticarət və istirahət
infrastrukturu olan belə meqa layihələrin
böyük sosial-iqtisadi və ekoloji təsiri var.
Hesablamalarımıza görə, Bakıda orta statistik ailə uşaqları məktəbə aparmaq,
alış-veriş etmək və ya istirahət məqsədilə hər gün təxminən 30 kilometr yol qət
edir. Bu isə bir avtomobil üçün ildə təxminən 10 min kilometr yürüş deməkdir.
Bu rəqəmi kompleksimizdə yaşayan 3000 ailəyə şamil etsək, ildə ümumilikdə 28
milyon kilometr yol qət edildiyini görərik. Bu isə ən azı 3 milyon litr
yanacağın sərf olunması və atmosferə tonlarla zərərli tullantının atılması
deməkdir.
Bütün zəruri infrastruktur yaşayış kompleksinin daxilində yerləşdikdə
insanların tıxaclarda vaxt itirməsinə ehtiyac qalmır. Nəticədə əvvəllər
səmərəsiz şəkildə sərf olunan vaxtdan gündə ən azı bir saat qənaət edilir. Bu
isə həm insanların həyat keyfiyyəti, həm də bütövlükdə şəhərin ekologiyası
baxımından böyük əhəmiyyət daşıyır.
— Ekoloji aspektdən danışdınız. Bu gün binaların enerji səmərəliliyi əsas
trendlərdən biridir. “Kristal” enerji istehlakını azaltmaq üçün layihələrində
konkret olaraq hansı texnoloji həlləri tətbiq edir?
— Biz bu məsələyə prioritet istiqamətlərdən biri kimi yanaşırıq. Hələ
2003-cü ildən, ilk layihələrimizdən başlayaraq, Almaniya təcrübəsindən
yararlanaraq kompleks istilik və səs izolyasiyası texnologiyalarını tətbiq
etməyə başlamışıq.
“City Garden” layihəsində isə daha irəli getmişik. Binaların fasadları 8–10
santimetr qalınlığında yüksəkkeyfiyyətli daş yunla tam izolyasiya edilib.
Həmçinin Amerikanın “Guardian” şirkətinin multifunksional şüşələri ilə
təchiz olunmuş premium alüminium profillərdən — 60/40 sistemindən istifadə
edilib. Bu sistem standart şüşə paketlərlə müqayisədə pəncərələrdə istilik
keçiriciliyini 40–45 faiz azaldır.
Nəticədə mənzillərin yayda soyudulması və qışda isidilməsi üçün 2,5 dəfə az
enerji tələb olunur. Bu, həm sakinlərin xərclərinə birbaşa qənaət, həm də
karbon qazının
əhəmiyyətli dərəcədə azaldılması deməkdir.
Bundan əlavə, biz səmərəli mərkəzləşdirilmiş istilik sistemlərinin
yaradılması təcrübəsinə yenidən qayıtmışıq.
— Son illərdə Bakıdakı tikinti şirkətləri demək olar ki,
mərkəzləşdirilmiş istilik sistemlərindən tamamilə imtina edərək fərdi divar
tipli qazanlara — kombi sistemlərinə keçiblər. Siz nə üçün bu tendensiyanın
əksinə getmək qərarına gəldiniz?
— 2016-cı ilə qədər bütün komplekslərimizdə mərkəzləşdirilmiş istilik
sistemləri layihələndirilirdi. Lakin Tarif Şurası tərəfindən kollektiv
qazanxanalar üçün diferensiallaşdırılmış qaz tariflərinin tətbiqindən sonra bu
sistemlərin istismarı sakinlər üçün iqtisadi baxımdan sərfəli olmadı və sektor
kütləvi şəkildə kombi sistemlərinə keçdi.
Mən müxtəlif səviyyələrdə dəfələrlə vurğulamışam ki, əgər fərdi
istehlakçılara diferensiallaşdırılmış tarif tətbiq edilirsə, eyni güzəştli
şərtlər 100 və ya 200 mənzilə xidmət göstərən mərkəzi qazanxanalara da şamil
edilməlidir.
Mərkəzləşdirilmiş istilik sistemi enerji səmərəliliyi və ekologiya
baxımından dəfələrlə daha effektivdir. Avropanın inkişaf etmiş ölkələrində
çoxmərtəbəli binalarda fərdi qaz qazanlarından çoxdan imtina edilib.
Hazırda Dövlət Şəhərsalma və Arxitektura Komitəsi hündürmərtəbəli binalarda
mərkəzləşdirilmiş istilik sistemlərinin layihələndirilməsinin tikinti normaları
səviyyəsində məcburi tələb kimi müəyyənləşdirilməsinə yaxındır.
— Bəs artıq tikilmiş və geniş şəkildə kombi sistemlərinin quraşdırıldığı
yaşayış binaları ilə bağlı nə etmək olar? Onların modernləşdirilməsi
mümkündürmü?
— Təəssüf ki, belə binaları yenidən mərkəzləşdirilmiş istilik sisteminə
qaytarmaq texniki baxımdan olduqca çətindir, demək olar ki, mümkün deyil. Çünki
insanlar artıq mənzillərində böyük vəsait hesabına təmir işləri aparıblar.
Mən daha da irəli gedərək yeni hündür
mərtəbəli binalara qaz verilməsindən tamamilə imtina edilməsini təklif
edərdim. Bu məsələdə mövqeyimiz tənzimləyici qurumlar tərəfindən də anlayışla
qarşılanır.
Çoxmərtəbəli yaşayış binalarının qazlaşdırılması hər zaman yüksək risk
amilidir. Bir sakin bütün təhlükəsizlik qaydalarına ciddi şəkildə əməl edə
bilər, lakin qonşusunun səhlənkarlığı dəfələrlə baş verdiyi kimi faciələrə və
partlayışlara səbəb ola bilər.
İnsanların təhlükəsizliyi hər şeydən üstün tutulmalıdır.
— Təhlükəsizlik mövzusunu davam etdirsək, hündürmərtəbəli binalarda
yanğınlar böyük riskdir və bu risk çox vaxt istifadə olunan üzlük
materiallarının və elektrik naqillərinin keyfiyyəti ilə bağlı olur. Şirkətiniz
bu riskləri necə minimuma endirir?
— Bu, fəaliyyətimizin fundamental prinsiplərindən biridir. Məsələn, plastik
(PVC) pəncərələr əvəzinə alüminium pəncərələrdən istifadə etməyimiz yalnız
estetika və ya uzunömürlülüklə deyil, həm də yanğın təhlükəsizliyi ilə
bağlıdır.
Plastik yandıqda yüksək toksikliyə malik zəhərli qaz ayrılır. Hətta bir dəfə
nəfəs almaq belə ağciyərlərin ölümcül zədələnməsinə səbəb ola bilər.
Hündürmərtəbəli binaların tikintisində plastik profillərdən istifadə dövlət
standartları səviyyəsində məhdudlaşdırılmalıdır.
İkinci kritik amil mərkəzi şaxtalarda istifadə olunan güc kabelləridir.
Bütün layihələrimizdə yalnız yanmayan və az tüstü yaradan kabellərdən istifadə
edirik.
Biz dünyanın tanınmış “Prysmian” brendinin məhsullarını alırıq. Bu kabellər
yanğın şəraitində 90 dəqiqəyədək struktur bütövlüyünü qoruyur və qızma zamanı
toksik maddələr buraxmır.
Hündürmərtəbəli binalarda ucuz və keyfiyyətsiz kabellərdən istifadə
yolverilməzdir. Bu, gec partlayan bomba kimidir.
— Təbii ki, təhlükəsizlik ciddi xərclər tələb edir və bu da birbaşa
olaraq kvadratmetrin qiymətinə təsir göstərir. Bu səbəbdən Bakı bazarında ciddi
qiymət fərqləri yaranır: sizin layihələrdə bir kvadratmetrin qiyməti 3000
manatdan yuxarı olduğu halda, Ağ Şəhərdə qiymətlər 6000 manatdan başlayır və
daha yüksək rəqəmlərə çatır. Keyfiyyət göstəricilərinin bir çox hallarda oxşar
olmasına baxmayaraq, bu qədər böyük qiymət fərqi nədən yaranır?
— Burada marketinq qanunları, eləcə də konkret lokasiyada tələb və təklif
balansı əsas rol oynayır.
Ağ Şəhər unikal, detallı şəkildə planlaşdırılmış infrastruktur layihəsidir.
Burada təklifin məhdud olması fonunda alıcılar tərəfindən yüksək tələbat
müşahidə olunur.
Əlverişli yerləşmə, ərazinin konseptual şəkildə planlaşdırılması və güclü
brend yüksək qiymətlərin qorunub saxlanmasına imkan verir. Bu, premium
seqmentin özünəməxsus xüsusiyyətidir.
— Məsələnin hüquqi tərəfinə qayıdaq. Azərbaycanda ilkin mənzil bazarından
ev alan şəxslər hələ də yüksək risklərlə qarşılaşırlar. Alıcı tikinti
mərhələsində mənzilin dəyərini tam ödəyə bilər, lakin binanın dövlət qəbulundan
keçməsini və çıxarışın (“kupça”) verilməsini illərlə gözləməli olur. Beynəlxalq
təcrübədə, məsələn, Türkiyə və ya Dubayda mülkiyyət hüququ və ya onun yüklülüyü
əqdin bağlandığı anda dövlət reyestrində qeydiyyata alınır. Nə üçün
Azərbaycanda bu mexanizm hələ də tətbiq edilmir?
— Tamamilə haqlısınız. Tikilməkdə olan mənzillərin tikinti şirkəti
tərəfindən daxili müqavilələr əsasında birbaşa satılması köhnəlmiş və riskli
təcrübədir. Hələ 2018-ci ildə dövlət başçısı tərəfindən fərman imzalanmışdı.
Həmin fərmana əsasən, iyulun 1-dən etibarən “ilkin çıxarış” anlayışı “təminat qeydiyyatı” anlayışı ilə əvəz
edilməli idi.
Bu mexanizm tikilməkdə olan hər bir mənzilin binanın təməli qoyulduğu andan
ilkin dövlət reyestrində qeydiyyata alınmasını və bütün alqı-satqı
əməliyyatlarının yalnız notariat qaydasında həyata keçirilməsini nəzərdə tutur.
Nazirlər Kabineti hələ 2018-ci ilin sonuna qədər bununla bağlı müvafiq iş
qaydalarını hazırlamışdı. Lakin praktikada bu sistem indiyədək tam şəkildə işə
salınmayıb.
Təminat
qeydiyyatı ilə bağlı şəffaf mexanizmin olmaması bazarda “boz zonalar” yaradır.
Bu, vergidən yayınma imkanlarına, dələduzluq risklərinə və vicdansız tikinti
şirkətlərinin eyni mənzili bir neçə alıcıya satması ilə nəticələnən məşhur
“təkrar satış” hallarına şərait yaradır.
Əgər bu mexanizm işləsəydi, vətəndaşların üzləşdiyi risklər minimuma enər,
banklar isə tikintinin ən ilkin mərhələlərindən etibarən ipoteka
kreditləşməsini həyata keçirmək imkanı əldə edərdilər.
— Ola bilsin ki, məhz şəffaflığın kifayət qədər olmaması və sənədləşmə
prosedurlarının uzun çəkməsi yerli kapitalın xarici daşınmaz əmlak bazarlarına
— Türkiyə, BƏƏ və ya Avropaya yönəlməsinə səbəb olur. Xarici bazarların
rəqabətini hiss edirsinizmi?
— Şübhəsiz ki, bu amil bazara təsir göstərir. İnvestorlar aydın oyun
qaydaları və yatırımlarının etibarlı şəkildə qorunmasını istəyirlər.
Bundan əlavə, xarici bazarlara sırf iqtisadi proseslər də təsir göstərir.
Məsələn, Türkiyə lirəsinin devalvasiyası yerli daşınmaz əmlakı xarici alıcılar
üçün dollar ekvivalentində daha əlçatan edib. Baxmayaraq ki, Türkiyə daxilində
lirə ilə ifadə olunan qiymətlər artıb.
Eyni zamanda, məndə olan məlumatlara görə, hazırda Türkiyə bazarında,
xüsusilə İstanbulda satışların azalması müşahidə olunur. Durğunluğun əsas
səbəblərindən biri bank depozitləri üzrə faiz dərəcələrinin kəskin artmasıdır.
Banklar əmanətlər üzrə yüksək gəlirlilik təklif etdikdə investorlar
vəsaitlərini daşınmaz əmlaka yatırmaq əvəzinə depozitlərə yönəltməyə üstünlük
verirlər.
Mərkəzi Bankımızın hesabatlarından da görürük ki, əhalinin banklardakı
əmanətlərinin həcmi ildən-ilə davamlı şəkildə artır. Son bir neçə ildə
depozitlərin həcmi dəfələrlə artıb. Bu isə kapitalın real iqtisadi sektora və
daşınmaz əmlak bazarına axınını müvəqqəti olaraq məhdudlaşdırır.
— Bakıda tikinti layihələri ilə bağlı vaxtaşırı gündəmə gələn həssas
məsələlərdən biri də ekologiya və yaşıllıqların qorunmasıdır. Şirkətiniz də
bəzən ağacların kəsilməsi ilə bağlı mətbuatda tənqid olunub. Reallıqda vəziyyət
necədir?
— Təəssüf ki, vaxtaşırı bəzi media resurslarında qərəzli materiallarla
qarşılaşırıq. Həmin resurslar daha çox baxış və auditoriya toplamaq məqsədilə
faktları təhrif edirlər.
Reallıq isə belədir: irimiqyaslı layihəmizə başlayarkən dövlət qarşımızda
ciddi ekoloji öhdəliklər qoyub. Bu öhdəliklərə parkın yaradılması və Qanlı göl ətrafındakı ərazinin tam şəkildə
abadlaşdırılması daxildir.
Biz yüksək keyfiyyətli park
konsepsiyası hazırlamışıq və layihə təsdiqlənib. Lakin ərazidə yekun işlərin
aparılması üçün torpaq sahəsinin hüquqi statusunun razılaşdırılması prosesi
aidiyyəti qurumlar tərəfindən hələ də uzanır.
Ağaclara gəldikdə isə, ərazidə çoxlu sayda qurumuş və xəstə ağaclar var idi.
Biz bununla bağlı rəsmi şəkildə İcra Hakimiyyətinə və Ekologiya və Təbii
Sərvətlər Nazirliyinə müraciət etdik.
Qurumların mütəxəssisləri ərazidə ətraflı yoxlama apardılar, təhlükə yaradan
ağacları qeydə aldılar və onların sanitar məqsədlə kəsilməsi, eləcə də ərazinin
təmizlənməsi üçün qanuni icazə verdilər. Bütün işlər ciddi şəkildə
qanunvericiliyin tələblərinə uyğun aparılıb.
Bundan əlavə, ekoloq mütəxəssislərimiz də təsdiq edə bilərlər ki, bu ərazi
tarixən Bakının ən çirkli zonalarından biri olub. Burada qanunsuz heyvandarlıq
təsərrüfatları, fermalar, müxtəlif sexlər, eləcə də nəhəng kortəbii tullantı
sahəsi mövcud idi.
Biz həmin ərazidən 10 mindən çox yük maşını həcmində zəhərli tullantı
daşımışıq. Bütün bu çirkab və təmizlənməmiş tullantı suları onilliklər ərzində
birbaşa gölə axıdılıb. Nəticədə ətraf ərazidə dözülməz qoxu yaranmışdı.
Biz çirklənmə mənbələrini tamamilə aradan qaldırdıq, müasir kanalizasiya
kollektorları çəkdik, ərazini mərkəzi şəbəkəyə qoşduq və gölün su balansını
yenilədik.
Hazırda göl təmizlənib, təbii rəngini bərpa edib və bütün ətraf ərazi yaşıl,
abadlaşdırılmış istirahət zonasına çevrilir.
Biz ekologiyanı məhv etmirik, əksinə, onu bərpa edirik.
— “Kristal”ın layihələri ənənəvi olaraq Bakı, Sumqayıt və Abşeron
ərazisində həyata keçirilir. Azərbaycanın iri tikinti şirkətləri nə üçün demək
olar ki, ölkənin regionlarında fəaliyyət göstərmirlər? Regionlarda kommersiya
tələbi yoxdur?
— Bu, mənim üçün çox vacib və ağrılı məsələlərdən biridir. Regionlarda tələb
böyükdür. Əhali artır, insanlar yaşayış şəraitlərini yaxşılaşdırmaq istəyirlər
və paytaxtı daha da yükləyərək kütləvi şəkildə Bakıya köçmək niyyətində
deyillər.
Lakin uzunmüddətli maliyyələşdirmə mexanizmlərinin olmaması səbəbindən
regionlardakı daşınmaz əmlak bazarı faktiki olaraq bloklanıb.
Daha əvvəl də qeyd etdiyim kimi, təminat qeydiyyatı sistemi işə salınmadığı üçün banklar
rayonlarda tikinti mərhələsində olan mənzillər üçün uzunmüddətli dövlət
ipotekası verə bilmirlər.
Yerli əhalinin isə, bir qayda olaraq, mənzilin bütün dəyərini birdəfəlik
ödəmək və ya qısamüddətli 2–3 illik daxili kredit çərçivəsində tamamlamaq
imkanı yoxdur.
Uzunmüddətli və aydın satış mexanizmi olmadan regionlarda öz vəsaitləri
hesabına tikinti aparmaq istənilən tikinti şirkəti üçün böyük iqtisadi riskdir.
Tam şəffaf reyestr sistemi fəaliyyətə başladıqdan və 20–25 illik əlçatan
uzunmüddətli kreditləşmə imkanları yarandıqdan sonra tikinti bumu regionlara da
yayılacaq.
Regionlarda yaşayış şəraiti paytaxtdakından geri qalmamalıdır.
— Bu qədər açıq və ətraflı söhbətə görə təşəkkür edirik. Ümid edirik ki,
müzakirə etdiyimiz məsələlər zəruri tənzimləyici qərarların qəbuluna təkan
verəcək.
— Sektorun aktual problemlərinə göstərdiyiniz diqqətə görə sizə təşəkkür
edirəm. Bizim üçün həm ictimaiyyətin, həm də aidiyyəti dövlət qurumlarının iri
tikinti biznesinin mövqeyini və quruculuq fəlsəfəsini aydın şəkildə başa
düşməsi çox vacibdir.
Məzmunlu dialoqa görə təşəkkür edirəm.