Bəzən bir insan tutduğu vəzifədən ayrılır, amma gördüyü işdən ayrılmır. Çünki bəzi peşələr və bəzi insanlar üçün vəzifə sadəcə bir iş yeri deyil. O, həyat missiyasına çevrilir.
13 saylı məktəbin direktoru Yaqut Sadıqova da belə insanlardan biridir.
Əslən Laçından olan Yaqut xanım illər ərzində təhsil sahəsində öz peşəkarlığı, prinsipiallığı və məktəbə münasibəti ilə seçilən kadrlardan biri olub. O, özünü çox sadə, amma olduqca mənalı bir ifadə ilə təqdim edirdi: “Mən təhsilin əsgəriyəm.”
Bu cümlə onun üçün sadəcə söz deyildi. Əslində, Yaqut Sadıqovanın fəaliyyətinə baxanda bu ifadənin onun xarakterinin ən dəqiq təsviri olduğunu görmək mümkündür.
Təhsilin əsgəri olmaq hər gün məktəbin qapısından daxil olan uşağın gələcəyinə məsuliyyətlə yanaşmaqdır. Müəllimin əməyinə dəyər vermək, valideynin narahatlığını anlamaq, məktəbin adına və nüfuzuna sahib çıxmaqdır. Bəzən çətin qərar vermək, bəzən isə bir uşağın gözündə ümidi qorumaqdır.
Direktorluq kreslosunda oturmaq asandır, məktəb rəhbəri olmaq isə başqa məsələdir. Çünki məktəb yalnız divarlardan, siniflərdən və dərslərdən ibarət deyil. Məktəb yüzlərlə uşağın arzusu, müəllimlərin zəhməti, valideynlərin etimadı və cəmiyyətin gələcəyidir.
Yaqut Sadıqova məhz bu məsuliyyətin ağırlığını daşıyan rəhbərlərdən biri kimi yadda qalacaq.
Onun öz ərizəsi ilə vəzifədən ayrılması, şübhəsiz, bir mərhələnin sonudur. Amma bu, onun təhsildəki yolunun sonu demək deyil. Çünki insanın təhsilə verdiyi töhfəni kabinet, vəzifə və ya titul müəyyən etmir. Əsl ölçü onun yetişdirdiyi insanlar, formalaşdırdığı müəllim kollektivi, inkişaf etdirdiyi məktəb və arxasında buraxdığı mənəvi izdir.
Laçın torpağının insanlarında qəribə bir möhkəmlik var. Bəlkə də Yaqut xanımın təhsilə münasibətindəki inadkarlığın, prinsipiallığın və məsuliyyətin kökündə həmin torpağın yaddaşı dayanır.
Bu gün bir direktor vəzifəsindən ayrılır.
Amma təhsilin əsgəri öz postunu tərk etmir.
Çünki bəzi insanlar üçün məktəbin qapısı bağlandıqdan sonra da təhsil davam edir. Onlar artıq bir məktəbin deyil, öz peşə ömrünün yetişdirdiyi yüzlərlə insanın yaddaşında yaşayırlar.
Yaqut Sadıqovanın 13 saylı məktəbdəki fəaliyyəti də məhz belə bir yaddaşdır.
Vəzifələr dəyişir, kabinetlər boşalır, adlar siyahılardan silinir. Amma əməyin izi silinmir.
Və bəzən bir insanın təhsilə ən böyük töhfəsi də məhz budur: özündən sonra gələnlərə “bu iş sadəcə peşə deyil, məsuliyyətdir” hissini ötürmək.
Yaqut xanım isə bu məsuliyyətə illərlə bir cümlə ilə ad verib:
“Mən təhsilin əsgəriyəm.”
Əsgərlər bəzən postlarını dəyişirlər. Amma xidmət etdikləri dəyərə sədaqətləri dəyişmir.
Kərəm Ələsgərov
Jurnalist
